دعا، تفکّر و روزه

«هستۀ ايمان مذهبی آن گونه احساسات پنهانی و عرفانی است که انسان را با خداوند مرتبط می سازد. این حالت ارتباط روحانی را میتوان به وسیله دعا و تفکّر به وجود آورد و استمرار داد و به همین علت است که حضرت بهاءالله اهمیت عبادت را این قدر زیاد و شدید تأکید فرموده اند. کافی نیست که یک شخص مؤمن فقط تعالیم الهیه را قبول و رعایت نماید. بلکه علاوه بر این شخص باید احساسات روحانی خویش را که مخصوصاً از طریق دعا ومناجات حاصل میشود در خود پرورش دهد. لذا آیین مبین بهائی مثل سایر ادیان الهی اصولاً دارای خصیصۀ معنوی و عرفانی است و هدف اصلی آن رشد فرد و اجتماع از طریق تحصیل فضائل روحانی و کسب قوای معنوی است. قبل از هر چیز روح انسان باید تغذیه و تقویت گردد واین تغذیه و پرورش روحانی را دعا و مناجات بهتر از همه چیز تأمین می نماید. احکام و تشکیلات و مشروعات بهائی آنگونه که در نظر انور جمال قدم جل ذکره الاعظم است موقعی می توانند واقعاً حائز تأثیر وفیر باشند که حیات روحانی و باطنی ما تحوّل و تکامل یافته باشد. در غیر این صورت دیانت به صورت تشکیلات صرف انحطاط خواهد یافت و عنصری بی جان خواهد شد.» [۱]

از نظر بهائيان، هدف از حيات، عرفان و شناخت خداوند و عشق ورزیدن به او و ترقی روحانی است. در دین بهائی نیز مانند اكثر اديان ديگر، دعا و تفكر راه های مهم ترقی روحانی هستند. حضرت بهاءالله خودشان صدها دعا نازل فرموده اند. ادعيه ای براي استفادۀ عمومی، شفا، رشد روحانی، مقابله با سختی ها، ازدواج، حيات جامعه، و همچنين برای نوع بشر نازل شده است. علاوه بر اين حضرت بهاءالله از پيروان شان خواسته اند كه هر روزه يكي از سه نماز «واجب» را تلاوت نمايند. كوتاه ترين اين نمازها فقط سه جمله دارد. اين نماز بیشتر به رابطۀ خدا و بشريت می پردازد. متن آن به شرح ذیل است:

«* أشهد يا الهی بانّك خلقتنی لعرفانك و عبادتك أشهد فی هذا الحين بعجزي و قوّتك و ضعفی و اقتدارك و فقري و غنائك * لا إله إلّا أنت المهيمن القيوم*» [۲]

عبارت «واجب» كه در مورد اين نمازها به كار می رود، برای بهائيان به اين معناست كه هر انسان وظايف روحانی مخصوصی در قبال خداوند دارد. علاوه بر اين، حضرت بهاءالله از پيروان شان خواسته اند كه هر روز اوقاتی را به تفكّر بگذرانند: «بسيار تأمّل بايد تا بر اسرار امور غيبی واقف شويد و از طيب معنوی گلستان حقيقی بوئی بريد».[۳] ايشان به خصوص ما را ترغيب فرموده اند كه در پايان هر روز دربارۀ اعمال خود و ارزش آنها بينديشيم. غير از اين، حضرت بهاءالله روش خاصی برای تفكّر تعيين نفرموده اند، بلكه هر كسی آزاد است كه خودش روش تفكّر و تعمّق خود را انتخاب نمايد.

مراجع:

[۱] ترجمه ای از نامۀ نوشته شده به نیابت از طرف حضرت شوقی ربّانی. راهنمای جوانان، ص ۹-۱۰.

[۲] حضرت بهاءاللّه، ادعيۀ حضرت محبوب، ص ٨٤. مضمون به فارسی: ای خدای من، شهادت می دهم كه تو مرا خلق فرمودی برای عرفان و عبادت خود. در اين هنگام شهادت می دهم به عجز خود و قوت تو و ضعف خود و اقتدار تو و فقر خود و غنای تو. نيست خدايی جز تو كه پشتيبان هميشگی و پابرجا هستی.

[۳] حضرت بهاءالله، کتاب ايقان، مؤسّسه ملّی مطبوعات بهائی آلمان، هوفمايم، آلمان: ۱۳۷۷ (۱۹۹۸). چاپ اوّل (نشر جديد)، ص ۵.

Share This:

You may also like...

اترك رد

error: Content is protected !!